Opera en dans gaan prima samen. De Nederlandse Reisopera en dansgezelschap Club Guy & Roni laten dat zien in de nieuwe opera Waiting for the Barbarians van componist Philip Glass. Een indringend verhaal over ‘wij’ en ‘zij’. Hoever mag je gaan om jezelf te verdedigen tegen indringers? En is die dreiging wel echt?
Toen Guy Weizman, artistiek leider van dansgezelschap Club Guy & Roni het libretto van Waiting for the barbarians las, was hij meteen om. Hij wist: dít gaan we doen, dit is méga-actueel. Zijn creatieve partner, choreograaf Roni Haver dacht er precies zo over.
De opera uit 2005, gecomponeerd door Philip Glass, is gebaseerd op een roman van de Zuid-Afrikaanse schrijver en Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee uit 1980. Daarin wordt het verhaal verteld van een magistraat in dienst van een groot en machtig rijk die met angst en beven ziet hoe er onrust ontstaat aan de grenzen van het gebied waar hij over heerst.
In de versie van de Nederlandse Reisopera en Club Guy & Roni is de magistraat getransformeerd tot een groep mensen die zich in een bunker hebben verschanst. Van daaruit houden zij de buitenwereld angstvallig in de gaten via beveiligingscamera’s. Wie zijn die mensen daar buiten? Hoe kunnen zij met zoveel minder techniek af dan wij? Zijn het de barbaren die op onze drempel staan?
Beveiligingscamera’s
Waiting for the Barbarians is een energieke en interdisciplinaire opera met ‘grote’ bewegingen en lyrische muziek; heel anders dan het minimalistische werk van Philip Glass dat veel mensen kennen. ‘Je voelt de dreiging,’ zegt Weizman. Die dreiging wordt vertaald in cyclische bewegingen. ‘We willen het gevoel van een gemeenschap portretteren, hoe iedereen voortkomt uit een groep.’
In deze grensverleggende operaproductie speelt film een belangrijke rol. De beelden van de ‘beveiligingscamera’s’ die vanuit de bunker van de barbaren in de buitenwereld worden gemaakt, zijn ook voor het publiek te zien.
Het stuk gaat heel erg over de wereld van nu, stellen de makers. In de conflicten, groot en klein, die de wereld op dit moment in de greep houden, ziet niemand zichzelf als the bad guy. Dat is altijd de ander. Ik ben goed, jij bent slecht. ‘Het gaat zo op het wereldtoneel, maar ook als je ruzie hebt met je buren.’
tot en met 31 oktober in de theaters
